OĞUZLU'nun Güncesi

SÖYLE RAMİZ SÖYLE…

 Kültürel değerlerimizden, ancak lâyık olduğu itibarı, şanı şöhreti bulamamış nev-i şahsına mahsus bir kemençecimiz vardır. İyi bir kemençe virtüözü olduğu kadar; dinleyenleri mest edip, ellerinde olmadan omuz kıvırıp yeri tepmeye iten güzel türkü(-mani)leri de bulunmaktadır. 

O yanık bas-bariton sesi ile dile getirdiği türküler eşliğinde çaldığı havalar ancak “mükemmel” ifadesiyle tanımlanabilir. Denilebilir ki; o’nun çaldığı havaları diğer kemençe virtüözleri çalmakta epey zorlanırlar. Velev ki, kendisine kemençe çalmayı öğreten ustası olsun. Olsun ama, bu kemençecimizin belli bir ustası bulunmamaktadır ki!… Bilinen ustası, emmioğlu olan ve kemençeyi keyif için çalan polis Hakkı’dır.  Aslında ise kemençe çalmanın temelini öğrendikten sonra kendi kendisini yetiştirip, kendisinin ustası olmuştur. Bu durum oldukça gariptir…Yazı başlığını havi bir albümü de vardır.

Ramiz ŞENGEZER’dir bu kemençecimiz. 

 Beşikdüzü’nün Türkelli Beldesindendir. 1962 doğumludur..Kemençe çalmaya Beşikdüzü Atatürk Lisesinde okurken, folklora heves etmesiyle başlamıştır. Önceleri arkadaş çevresinde keyif için çalarken, düğünlere çağırılmaya başlanması ile çevrede oldukça popüler duruma gelmiştir. Belde ve çevresindeki köylerde bir düğün töreni düzenlenmeye görsün, ilk akla gelen kemençeci Ramiz’dir. Hatta İstanbul ve çevresindeki hemşerilerin düzenlediği düğün töreni ve özel geceler için akla ilk gelen olduğu söylenebilir. 

 Son yıllarda Beşikdüzü Halk Eğitimi Merkezi’nde eğitmen olarak çalışmakta ve isteklilere kemençe dersleri vermektedir. 

Kemençecilerin genellikle sıkı içici olduğu bilinir ve bu durum pek garipsenmez. Bu güzide kemençecimizin lâyık olduğu değeri bulamamasının nedeni içki düşkünlüğü olabilir mi acaba? Belki de!… Sonuçta ne olursa olsun, sevilen bir şahsiyet olarak daima gönüllerde yaşayacağı da kesindir.